روش های مطالعه (قسمت دوم)

---

شايستگي انسان همه به انديشه اوست

ب: زمان مطالعه

بهترين زمان مطالعه هنگامي است كه خود شما براي آن آمادگي داريد.

 در چه زماني بهتر مي توان مطالب خوانده شده را به خاطر سپرد ؟ و در چه زماني مي توان از وقت حداكثر استفاده را كرد؟

• هر وقت كه راحت بوديد، همان موقع بهترين زمان براي درس خواندن است.
• مطالعه يك امر ذهني است. بنابراين هر گاه احساس كرديد براي مطالعه و يادگيري آمادگي داريد، مطالعه كنيد.
• همچنين دقت داشته باشيد كه اگر شما به طور معمول صبح بهتر ياد مي گيريد ، بهترين زمان همان موقع است و اگر عصرها بهتر مطالب را فرا مي گيريد بهترين زمان مطالعه براي شما عصرها است.

بدانيد كه اگر مي خواهيد كار مهمي انجام دهيد بهترين زمان براي شروع همين حالاست

1.  اول صبح : صبح ها به دليل اينكه تازه از خواب بيدار شده ايد ذهن تان منع قبلي ندارد.

صبح ها براي مطالبي كه نياز به ادراك عميق دارند مانند رياضيات، فيزيك ‌، شيمي، عربي، ... وقت مناسب تري است، زيرا ذهن آمادگي بيشتري جهت يادگيري دارد.

2. عصر يا دو ساعت قبل از غروب: به دليل كاهش اشعه كيهاني و نوع رابطه خورشيد با زمين اختلال حواس كم مي شود.

3. آخر شب: بعد از درس خواندن مي خوابيد، ذهنتان منع بعدي ندارد و اطلاعات از نيمكره راست (كوتاه مدت) به نيمكره چپ (بلند مدت) هدايت مي شود.

معمولاً عصرها و شب نيز براي دروس عمومي و دروس حفظ كردني مناسب تر است، زيرا ذهن فرصت اين را دارد كه مطالب خوانده شده را پردازش كرده، آنها را دسته بندي و منظم كرده و در حافظه ثبت كند.

هفته بهداشت روانی

---

باسمه تعالي

بهــــــداشت روان

با پيشرفت علم و ظهور تكنولوژي هاي جديد آدمي انتظار رفاه و آسايش بيشتري دارد . زمانيكه انسان براي پيمودن مسافت بين شهرها از حيوانات استفاده مي نمود ، مشقت و رنج بسياري را مي بايست تحمل مي كرد ولي اكنون دورترين مسافت ها را در زمان اندكي مي پيماييم در حاليكه خبري از آن سختي ها نيست . ولي اين سوال به ذهن مي رسد كه آيا با رشد و پديدار شدن علوم جديد ، رفاه و آسايش در زندگي ما انسانها بيشتر شده است ؟ آيا احساس خوشبختي رشد كرده است ؟ آيا ما انسانها از زندگي خود بيشتر رضايت داريم ؟

جواب دادن به سوالهاي بالا اندكي مشكل است . شايد پاسخ ها از فردي تا فرد ديگر متفاوت مي باشد . اما لزوماٌ تمام جواب ها مثبت نيست و شايد گاهي منفي باشد . علت چيست ؟

بسياري از متخصصان علوم انساني از جمله جامعه شناسان و روانشناسان اعتقاد دارند پيشرفت و رشد تكنولوژي بيشتر تك بعدي بوده است و بيشتر  در جهت كمك به جسم انسان مي باشد . تخصصي شدن علم پزشكي و ظهور علم جديد در اين علم و پيدايش وسايل و تجهيزات مدرن پزشكي گواه اين مدعاست . در صورتيكه در زمينه علوم رواني پيشرفت ها در سطح پايين تري قرار دارند . انسان متشكل از روح و جسم است و زماني آدمي احساس رضايت مي كند كه هر دو بعد او در آرامش باشند. لذا سازمان جهاني بهداشت جهت افزايش توجه عموم مردم به اين بعد ( رواني ) ، اقدام به نام گذاري (( روز جهاني بهداشت روان )) كرده است كه روز 10 اكتبر (19 مهرماه ) به اين نام شناخته شده است . و در هرسال تمركز خاصي روي موضوعات مرتبط با بهداشت روان مي شود بعنوان مثال سال 1996 ، "زنان و بهداشت رواني " ، سال 1997 ، " كودكان و بهداشت رواني " ، 2006 ، "ايجاد آگاهي ، راهي براي كاهش خطرات ناشي از خود كشي و بيماري رواني" و 2007 " بهداشت روان در دنبال در حال تغيير : تاثير فرهنگ و گوناگوني "و2009"سلامت روان در مراقبت های بهداشتی اولیه ،افزایش خدمات درمانی و ارتقای سلامت روان"  نام گذاري شده است . در ایران 24 الی 30 مهرماه بعنوان هفته بهداشت روانی نامگذارشدو نام روزهای هفته عبارتند از :

جمعه 24 مهر به عنوان «معرفت ديني و بهداشت روان»،

 شنبه 25 مهر به عنوان «خانواده و بهداشت روان»،

يكشنبه 26 مهر به عنوان «ورزش و بهداشت روان»،

دوشنبه 27 مهر به عنوان «نقش پيشگيري در سلامت روان»،

سه‌شنبه 28 مهر به عنوان «مدرسه و بهداشت روان»،

چهارشنبه 29 مهر به عنوان «جامعه و بهداشت روان»

پنجشنبه 30 مهر به عنوان «مشاوره و بهداشت روان»

اما " بهداشت روان"  به چه معناست ؟

از نظر سازمان جهاني بهداشت " بهداشت روان " عبارتست از قابليت ارتباط موزون و هماهنگ با ديگران ، تغيير و اصلاح محيط فردي و اجتماعي و حل تضادها و تمايلات شخصي به طور منطقي ، عادلانه و مناسب . انجمن بهداشت رواني كانادا مي گويد : بهدشت روان يعني توانايي سازگاري با ديدگاه هاي خود ، ديگران و رويارويي با مشكلات روزمره ي زندگي .

بهداشت روان دانش و هنري است كه به افراد كمك مي كند تا با ايجاد روش هايي صحيح از لحاظ رواني و عاطفي بتوانند با محيط خود سازگاري نموده و راه
حل هاي مطلوب تري را براي حل مشكلاتشان انتخاب كنند . سلامت رواني به نحوه تفكر احساس و عمل اشخاص بستگي دارد .

علائم بهداشت روان

افرادي كه سلامت رواني دارند به زندگي نگرش مثبت دارند . آماده برخورد با مشكلات زندگي هستند . براي هفته ، ماه و سال برنامه اي مشخص دارند و به آن عمل مي كنند . اين افراد خود را بطور كامل
 مي شناسند از نقاط قوت و ضعف خود آگاهند و آنها

را مي پذيرند . كليد سلامت روان يعني اعتماد به نفس را در خود رشد مي دهند

نكته مهم . اين نكته بسيار مهم است كه همه ما در دوره اي از زندگي بعلت وجود تغييرات اصلي زندگي يا حوادث محيطي ، فشار رواني را تجربه مي كنيم حوادثي مانند ، نقل مكان ، انتقال به مدرسه يا دانشگاه ديگر ، بارداري ، ازدواج ، طلاق سبك جديد زندگي ، مرگ عزيزان ، اخراج ، اشتغال ، فشار زمان ( كمبود وقت ) ، مشكلات مالي ، ناكامي ، رقابت و سرو صدا . اگر چه حوادث مثبت و منفي زندگي فشار زا هستند و جزء لاينفك زندگي روزمره ومنشاء خارجي دارند اما خود حوادث به تنهايي ايجاد كننده فشار و استرس
نمي باشد ، بلكه نگرش و تعبير و تفسير و واكنش ما آنها را فشارزا مي كنند .

چگونه فشار رواني را مي توان كاهش داد ؟

1-     از واكنش خود به فشار رواني آگاهي كسب كنيد .

2-       خود گويي مثبت را افزايش دهيد .

3-     بر توانايي ها و تكاليف كامل شده ي خود تمركز كنيد .

4-       از رقابت غير ضروري بپرهيزيد .

5-       رفتارهاي جرأتمندي خود را افزايش دهيد .

6-        محدوديت هاي خود را شناخته و بپذيريد (تفاوت فردي ) .

7-        سرگرمي هايي براي خود در نظر بگيريد .

8-         شوخ طبع باشيد .

9-          به طور منظم ورزش كنيد .

10-                      درباره ي نگراني ها با دوستان مورد اعتماد صحبت كنيد .

11-                       

12-                       وقت خود را بصورت خردمندانه مورد استفاده قرار دهيد .

13-                      براي آينده طرح داشته باشيد و در اجراي آن طفره نرويد .

14-                      برنامه ي كاري هفتگي داشته باشيد و به آن عمل كنيد .

15-                      اهداف واقع گرايانه انتخاب كنيد .

15-        اولويت هاي كاري و زندگي خود را بشناسيد.

16-                       فراغت هاي كوتاه و مكرر براي خود در نظر بگيريد.

17-                       از روش هاي آرامش بخشي استفاده كنيد .

شاد كام و سربلند باشيد.کلهر

روش های مطالعه(قسمت اول)

---

آنچه مي خواهيد از خدا بجوييد و از گنجي كه در اندرون خويش داريد بهره گيريد.

الفباي مطالعه

تعريف مطالعه: مطالعه يعني به دقت نگريستن در نوشته اي جهت فهميدن و درك آن.

مطالعه :  يك فرآيند شرطي و اكتسابي جهت افزايش معلومات است.

شرطي: شرطي يعني  اينكه يك سري شرايط، يعني عادت كردن، يعني بايد در طول سال تحصيلي به يك روش خاص مطالعه كردن.

اكتسابي: يعني بدست آوردن.

پس بايد روش مطالعه را ياد گرفت و بدست آورد.

جهت شرطي شدن نسبت به مطالعه بايد شرايط زير را لحاظ كرد:

الف: مكان مطالعه

ب: زمان مطالعه

ج: روش يا تكنيك مطالعه

الف: مكان مطالعه

بهتر است براي مطالعه مكان خاصي را در نظر بگيريد ، اتاقي كه بايد ساكت و آرام و از عواملي كه باعث عدم تمركز و ايجاد حواس پرتي ما مي شوند به دور باشد.

با توجه به اين كه وظيفه اصلي شما در اين مرحله  درس خواندن و هدف اصلي شما موفقيت در تحصيل مي باشد، بهتر است خود را نسبت به يك اتاق يا يك مكان جهت مطالعه شرطي كنيد. يعني سعي كنيد در اين اتاق (يا مكان خاص) هر روز به مطالعه بپردازيد و در صورت امكان از ميزي جهت اين امر نيز استفاده كنيد و اين امر باعث مي شود كه پس از مدتي شما در اين مكان تمركز بيشتري جهت مطالعه داشته باشيد و در نتيجه يادگيري شما در اين مكان افزايش خواهد يافت و باعث خواهد شد كه با حضور در آن مكان اشتياق و آمادگي بيشتري جهت مطالعه در شما ايجاد شود.

فاكتورهاي مهم:

1. جاي ثابت‌ : اين جاي ثابت بهتر است پشت ميز باشد. مطالعه روي زمين، روي تخت يا در حال راه رفتن و بلند بلند خواندن اكيداً ممنوعV

2. نور اتاق: طيف زرد و سفيد با هم بهترين تركيب نور است.

3. دماي اتاق : نه سرد و نه گرم حدود 25 درجه سانتي گراد.

4. دكور اتاق : هر چه ساده تر و ثابت تر و چيزي كه تداعي كننده خاطره خاصي نباشد.

 5. نظم در اتاق : چيدمان ساده و هميشگي و مداوم در تمام طول مدت مطالعه باعث نظم اساسي در روند كار و ذهن مي شود.

زندگي منشور باورهاست، اگرخودرا باورکنيم زندگي را درک کرده ايم.

تهیه کننده:مرضیه قاسم

مشاور مرکز

ترس و اضطراب از جدایی

---

آیا کودک شما از جدایی می ترسد؟

اكثر كودكان هنگام جدایی از والدین، درجاتی از اضطراب و ناراحتی را نشان می‌دهند كه این موضوع هم برای كودك و هم برای والدین او دردناك است. در مرحله‌ای از سن كودك، این ترس و اضطراب یك پدیده رشدی طبیعی بوده و به‌نظر می‌رسد یك هدف تكاملی در پشت آن قرار گرفته است. درجاتی از اضطراب جدایی در كودكان پیش‌دبستانی، نشانه دلبستگی ایمن و سالم به مادر و مراقبت‌كننده او می‌باشد. در بسیاری از موارد این اضطراب در عرض سه یا چهار دقیقه پس از ترك والد كاهش یافته و متوقف می‌شود.

اضطراب جدایی به‌طور طبیعی بین سن 18 ماهگی و 3 سالگی رخ می‌دهد كه اوج آن در سن 24-12 ماهگی است و پس از 24 ماهگی به‌تدریج كاهش می‌یابد. اضطراب كودك هنگام جدا شدن از والدین معمولاً از یك روز به روز دیگر متفاوت است، یك روز كودك هنگام جدا شدن از مادر مضطرب می‌شود، روز دیگر به مادر می‌چسبد و غمگین است و یك روز دیگر، قشقرق راه انداخته و در مقابل جدایی مقاومت و واكنش شدید از خود بروز می‌دهد. به‌تدریج كودك به سمت استقلال می‌رود ولی هنوز مرحله انتقالی می‌تواند مشكل باشد و برای كودك و مادر استرس‌زا باشد.

برای كودكانی كه تجربه جدایی‌های بسیار مكرر و یا بسیار اندك از مادر داشته‌اند، جدایی ممكن است اضطراب بیشتری را ایجاد كند.

هرچه كودك بزرگ‌تر می‌شود و مفهوم زمان را درك می‌كند و مدارای موفقیت‌آمیز هنگام جدایی را بیشتر تجربه می‌كند، از اضطراب او كاسته می‌شود.

 عواملی كه ممكن است در شدت اضطراب جدایی كودك دخالت داشته باشند شامل موارد زیر است:

* خستگی و بیماری كودك

* تغییر در عادات و برنامه‌های منزل

* تغییراتی كه در خانواده رخ می‌دهد مانند: تولد فرزند جدید، طلاق، جدایی والدین، مرگ و یا بیماری اعضای خانواده و…

* عوض شدن پرستار و یا مراقبین كودك

* معمولاً علت اضطراب جدایی نیستند ولی والدین می‌توانند با رفتارهای خود آن‌را بدتر یا بهتر كنند.

* كودكانی كه از نظر سرشتی، كودكان سخت و دشواری هستند و به تغییرات جدید، مكان و اشخاص جدید دیر عادت می كنند، بیشتر مستعد اضطراب جدایی هستند.

عوامل زیر می‌تواند شانس اضطراب جدایی را در كودك شما كاهش دهد:

* از سن 6 ماهگی به بعد در زمان‌هایی كوتاه و به‌طور گهگاه از پرستار كودك و یا شخص نزدیك دیگر استفاده كنید تا كودك را مراقبت و نگهداری كند. این موضوع علاوه بر آن‌كه كمك می‌كند تا كودك در زمان‌هایی كوتاه، دور شدن از مادر را تجربه كند، فرصتی را نیز در اختیار كودك قرار می‌دهد تا اعتماد به سایر بزرگسالان در او شكل گیرد.

* از 12 ماهگی به بعد كودك را وارد ارتباط با همسالان نمائید. (گرچه كودك در این مرحله معمولاً وارد بازی‌های مشاركتی نمی‌شود) و از سن 3 سالگی می‌توانید فرصت تجربه بازی‌های گروهی را به او بدهید.

* از سن4 ـ 3 سالگی كودك می‌تواند بعضی اشكال كلاس‌های پیش‌دبستانی و مهدكودك را تجربه كند، به‌خصوص برای كودكانی كه زیاد به والد خود وابسته هستند.

 چگونه به كودكی كه از اضطراب جدایی رنج می‌برد كمك كنیم؟

* در ابتدا سعی كنید كودك را در زمان‌هایی كوتاه به مراقب جدید یا مهد كودك بسپارید، زمان‌هایی كه بتواند تجربه‌های مثبتی را در آن‌جا داشته باشد.

* قبل از آنكه كودك را در محل جدید ترك كرده و تنها بگذارید، كمك كنید تا كودك با محیط و مردم جدید آشنا شود.

* روی موارد مثبتی كه در محیط جدید رخ می‌دهد متمركز شوید، نگذارید بچه‌ها از تصور چیزهای بدی كه ممكن است رخ دهد نگران شده و بترسند.

* اضطراب كودك را به تمسخر نگیرید و او را به‌خاطر این ترس و اضطراب سرزنش و شماتت نكنید.

* اجازه دهید تا كودك شما بداند كه می‌فهمید چقدر سخت است كه انسان از كسی كه تا این حد دوستش دارد جدا شود، كودك را درك كنید و بپذیرید. اما زیاد با او همدردی و دلسوزی نكنید.

* تسلیم خواسته كودك نشوید و به او بفهمانید كه در امنیت و سلامت خواهد بود.

* عشق، محبت و علاقه بی‌قید و شرط خود را از كودك دریغ نكنید.

* اگر كودك بزرگ‌تر است او را به كودكان دیگری كه در آن محیط هستند معرفی كنید و بازی و تفریح خاصی را با آن‌ها ترتیب دهید.

* انتظار آن‌را داشته‌باشید كه در چند هفته اول ورود به مهد و یا مدرسه كودك خسته باشد و زود تحریك‌پذیر شود.

* هنگام ترك كودك او راببوسید و نوازش كوتاهی نموده و با خوشرویی از او خداحافظی كنید.

* مراسم خداحافظی و ترك كودك را خیلی طولانی نكنید، بر احساسات دلسوزانه خود غلبه كنید و چندین بار نروید و برگردید.

* دزدكی و یواشكی كودك را ترك نكنید.

* قبل از شروع مهد، آمادگی و یا مدرسه، تدارك كتاب، دفتر و وسایل مورد نیاز كودك را ببینید و برای فراهم آوردن آنها كودك را مشاركت بدهید.

* حتی زمانی كه فكر می‌كنید مربی و یا معلم كودك شما سخت‌گیر است و یا كودك توسط كودك دیگری مورد قلدری و اذیت قرار گرفته‌است، او را از مدرسه و یا مهد خارج نكنید، سعی كنید مشكل را رفع نمائید.

* اگر كودك تحت هیچ شرایطی حاضر نشد به مهد یا مدرسه برود و در منزل ماند، برای او زیاد فعالیت‌های تفریحی و سرگرمی فراهم نكنید.

* در بازی‌ها با ایفای نقش، جدایی را با كودك تمرین كنید.

* پس از بردن كودك به مهد یا مدرسه مدتی آنجا بمانید، سپس كودك را با معلم یا مربی تنها بگذارید و سپس نزد او برگردید.

 سخنی با مربیان و معلمان كودك:

·         خود را به كودك معرفی كنید و از او دعوت كنید تا با اسباب‌بازی‌ بازی كند یا چیزی بخورد.

·         اگر كودك دچار حمله هراس شده است از والد بخواهید نزد كودك بماند تا وی آرام‌تر گردد و او را با صدایی گرم ، محبت‌آمیز، راسخ و قاطع آرام كند.

·         هرگز كودك را به‌خاطر اضطراب و غمگینی‌اش مورد انتقاد قرار ندهید.

 توجه:

در صورتی‌كه كودك موارد زیر را نشان دهد، لازم است مورد ارزیابی دقیق‌تر قرار گرفته و مشاوره تخصصی‌تر دریافت كند:

·         چنانچه پس از گذشت 2 هفته كودك هنوز آرام نگرفته‌است و مشكلات هنگام جدایی ادامه دارد.

·         كودك صبح‌ها قبل از جدا شدن از مادر و رفتن به مهد كودك یا مدرسه شكایات جسمی مكرر مانند: سردرد، دل‌درد، سرگیجه، حالت تهوع، استفراغ، طپش قلب و … دارد.

·         اضطراب جدایی به سال‌های مدرسه ابتدایی كشیده شده و با فعالیت‌های متناسب رشدی و سنی كودك تداخل دارد.

·         كودك در هیچ مرحله‌ای از زندگی خود دچار اضطراب جدایی نشده است.

امتناع از رفتن به مدرسه در بچه‌های بزرگ‌تر و نوجوانان اكثراً مطرح كننده مشكل جدی‌تری است كه نیازمند كمك تخصصی است.

منبع :اینترنت

تبریک شروع سال تحصیلی

---

به نام خداوند جان و خرد

با سلام و عرض تبریک خدمت شما معلمان و دانش آموزان عزیز و گرامی به مناسبت شروع سال تحصیلی جدید.

هفته اول مهرماه، شروع یک حرکت جدید و تازه می باشد برای رسیدن به اهداف معین هم برای معلمان و هم برای دانش آموزان.

آیا تاکنون به این موضوع فکر کردید که چه عواملی می تواند شما رادر رسیدن به اهدافتان یاری کند؟ موانع احتمالی کدامند؟

آن چیزی که مشخص و واضح است و همه به آن آگاهی دارند این است که هیچ موفقیت ؛پیروزی و کامیابی بدون وجود شرایط لازم امکان پذیر نیست.

ما قصد داریم در هفته های آینده در این رابطه مطالب جالب و مفیدی را ارائه کنیم.با ما همراه باشید.به امید موفقیت  

مراقبت های لازم

---

مراقبت از خود

انسان ها در زمان های مختلف با تجربیات سخت و ناراحت کنندهای مواجه می شوند که نیاز به مراقبت دارند.شاید در ذهن شما مراقبت منظور ار سوی دیگران باشد.البته این یک قسمتی از اقدامات لازم می باشد اما بخش مهم دیگرباید توسط خود فرد اقدام شود.ما عادت کردیم فقط به بعضی از جنبه های وجودیمان توجه کنیم مثلاخود جسمانی و جنبه های دیگر رافراموش می کنیم.هرگاه در حالت استرس یا تنش هستید ویا در صورت امکان هر روز به فهرست زیر مراجعه کرده وببینید آیا برای کمک به خود در هر یک از موارد ذکر شده تلاش کرده اید؟

1-    مراقبت از خود جسمانی:سعی کنید هروز دست کم 20 دقیقه نرمش کنید.قدم زدن وفعالیت در منزل،تمرینات هوازی ،دویدن در پارک،دوچرخه سواری،شنا و... می تواند بسیار مناسب باشد.

در روز حتما سه وعده غذای خوب ومناسب بخورید.خوردن صبحانه بسیار مهم است.از خوردن تنقلات و نوشیدنی های کافئین دار(قهوه ،نوشابه ،شکلات و...) پرهیز کنید.

  فعایت های روح افزا (گوش دادن به آهنگ های آرامش بخش ،یوگا و...) را به برنامه های روزانه خود بیفزایید.

2-    مراقبت از خود فعال یا اجتماعی: هروز بادوستان خود فعالیت جمعی مثل ورزش داشته باشید.یک دفتر یادداشت داشته باشید و فعالیتی را که می خواهید طول روز انجام دهید در آن بنویسید.دوستانی که از بودن با آنها لذت می برید را به خانه دعوت کنید.سرگرمی یا فعالیت جدیدی را آغاز کنید که اغلب به آن فکر می کنید.با دوستان به راه دور مسافرت کنید.

3-    مراقبت از خود عاطفی:زمانی را به کنکاش در عواطب و احساسات خود اختصاص دهید.دریابید چه احساسی دارید-خشم ،اندوه،نامیدی،خوشحالی وشادی و....احساسات را به درون نریزید بلکه بیان کنید.مثلا با صحبت کردن،فریاد کشیدن،سر زدن به یک دوست ،یادداشت خاطرات روزانه،نامه نگاری با دیگران،مشت زدن به متکا،مراجعه به یم مشاور برای بیان احساسات خود.

4-    مراقبت از فکر خود:زمانی را برای شناسایی افکار منفی و جملات تکراری که ذهنتان را به خود مشغول کرده اختصاص دهید.با شماور مشورت کنید وعمل"فکر نکردن "را تمرین کنید.اگر موفق نشدید فریاد بکشید"بس است"عمل تبدیل افکار منفی به افکار واقع بینانه و مثبت را تمرین کنید.یک دفترچه بردارید و در بالای هر صفحه یکی از افکار منفی را یادداشت کنید .زیر هر جمله با حروف بزرگ و قرمز یک اندیشه مثبت اما واقع گرایانه را بنویسید.سپس بقیه صفحه را با فهرستی از شواهد پر کنید که آن انیشه سازنده را تاییدکند.بهتر است مرور این افکار را با تمرین های آرامش بخش همراه کنید.

5-    مراقبت از خود معنویی:بعد معنویی برای برخی از انسانها اهمیت دارد.پس بهتر است افکار و احساسات خود را با یک روحانی در میان بگذارید.شرکت در مراسم مذهبی می تواند مفید باشد.

تهیه کننده:کلهر

مشاور مرکز

انتخاب

---

انتخاب هاي مهم زندگي

يكي از موارد اختلاف انسان با موجودات زنده ديگر ، داشتن قدرت و حق انتخاب آگاهانه است .يك انسان در طول دوران زندگي خود به دفعات در موقعيت انتخاب قرار مي گيرد.در دوران طفوليت ،بيشتر براي او تصمصم مي گيرند اما با رشد انسان بايد به او فرصت داد تا بتواند خودش انتخاب نمايد اما با راهنماي و مشورت باافرادي كه در آن رابطه اطلاعات دارند.مثلا براي پيدا نمودن دوست يا انتخاب رشته تحصيلي دبيرسان.

علاوه بر موارد فوق،براي ادامه تحصيل در دانشگاه،نوع شغل ؛انتخاب همسر ،مكان سكونت و...لازم است دست به انتخاب بزنيم.

اما فرايند يك انتخاب درست كدام است؟

روانشناسان اعتقاد دارند زماني كه شرايط زير وجود داشته باشد؛ بااحتمال بيشترانتخاب مناسب صورت مي گيرد:

1-      موارد زياد براي انتخاب وجود داشته باشد.

2-      آگاهي كافي در رابطه با گزينه ها وجود داشته باشد.

3-      آزادي براي انتخاب وجود داشته باشد.

4-      انگيزه براي انتخاب وجود داشته باشد.

 در فصل تابستان افراد مختلف تحت عنوان دانش آموز يا دانشجو خود را آماده مي كنند تا براي مهرماه فصل جديدي را در زندگي خود شروع كنند.از آنجا كه بسياري از اين انتخاب ها در سازندگي آينده زندگي ما نقش اساسي دارند، بايد دقت كافي داشته باشيم.گام اول آن است كه خودمان را بشناسيم.بايد به نقاط قوت و ضعف خودمان پي ببريم.علائق،توانايي ها و استعداد هاي ويژه راشناسايي كنيم.با افراد متخصص ارتباط برقرار كنيم تا اطلاعات مناسب را دريافت نماييم. به اميد فرداي بهتر.موفق باشيد.

كلهر

ريسك پذيري

---

 ريسك پذيري

دو تا دانه توي خاك حاصلخيز بهاري كنار هم نشسته بودند.

دانه اولي گفت: من مي خواهم رشد كنم! من مي خواهم ريشه هايم را هر چه عميق تر در دل خاك فرو كنم و شاخه هايم را از ميان پوسته زمين بالاي سرم پخش كنم... من مي خواهم شكوفه هاي لطيف خودم را همانند بيرق هاي رنگين برافشانم و رسيدن بهار را نويد دهم... من مي خواهم گرماي آفتاب را روي صورت و لطافت شبنم صبحگاهي را روي گلبرگ هايم احساس كنم!

و بدين ترتيب دانه روئيد.

دانه دومي گفت: من مي ترسم. اگر من ريشه هايم را به دل خاك سياه فرو كنم، نمي دانم كه در آن تاريكي با چه چيزهائي روبرو خواهم شد. اگر از ميان خاك سفت بالاي سرم را نگاه كنم، امكان دارد شاخه هاي لطيفم آسيب ببينند... چه خواهم كرد اگر شكوفه هايم باز شوند و ماري قصد خوردن آنها را كند؟ تازه، اگر قرار باشد شكوفه هايم به گل ننشينند، احتمال دارد بچه كوچكي مرا از ريشه بيرون بكشد. نه، همان بهتر كه منتظر بمانم تا فرصت بهتري نصيبم شود.

و بدين ترتيب دانه منتظر ماند.

مرغ خانگي كه براي يافتن غذا مشغول كند و كاو زمين بود دانه را ديد و در يك چشم بر هم زدن قورتش داد.

 آن عده از انسان ها كه از حركت و رشد مي ترسند، به وسيله زندگي بلعيده مي شوند.

 "پتي هنسن"

   درانتظار فرصت،عمري تباه كردم

                                                      فرصت جوانيم بود،آن هم فدا كردم

عادات نامناسب كودكان( مكيدن انگشت و ...)

---

رفع عادت‌های دهانی نامناسب کودکان

عادت‌های دهانی نامناسب کودکان شامل مکیدن انگشت، مکیدن پستانک، فشار غیر طبیعی زبان پشت دندان‌ها، جویدن ناخن، دندان قروچه و خودآزاری می‌باشد. عادت‌های لبی نامناسب شامل خیس کردن لب‌ها به صورت مکرر، کشیدن لب، مکیدن لب و گزیدن لب می‌باشد. حال به شرح هر یک از انواع این عادت‌ها و عوارض و نحوه پیشگیری از آن‌ها می‌پردازیم.

مکیدن انگشت یا شست 

انگشت مکیدن بیشترین عادت‌های دهانی است. تئوری‌های مختلفی علت مکیدن انگشت شست در کودکان را شرح می‌دهد. روان شناسان عامل روانی را قوی‌ترین علت آن می‌دانند. عوارضی که این عادت در کودکان ایجاد می‌کند شامل فاصله گرفتن دندان‌های قدامی بالا و پایین از یکدیگر، جلوزدگی بیش از حد دندان‌های قدامی بالا، تنگ شدن قوس فک بالا و ایجاد کام گنبدی و عدم رشد عرضی فک بالا می‌باشد. درمان‌ها شامل درمان یادآوری، جایزه درمانی، دستگاه درمانی و ترکیبی از یادآوری و جایزه درمانی می‌باشد.

الف_  درمان یادآوری  Reminder therapy:

اولین قدم برای درمان عادت مکیدن انگشت است و برای کودکانی مناسب است که می‌خواهند این عادت را ترک کنند اما نیاز به کمی کمک برای ترک کامل عادت دارند. یادآوری آنها در نبردن انگشت به دهان می‌تواند با چسباندن یک چسب زخم روی انگشت یا مالیدن یک ماده بدطعم به انگشت یا استفاده از دستکش باشد.

ب_ جایزه درمانی Reward therapy :

یک قول نامه بین کودک و والدین یا کودک و دندان پزشک بسته می‌شود و با کودک قرار گذاشته می‌شود که در هر روزی که این عادت را انجام ندهد به او جایزه کوچکی بدهند. هرچه کودک را بیشتر در این برنامه درگیر کنیم، امکان موفقیت بیشتر خواهد بود. بدین معنی که مثلا ًاز کودک بخواهیم جدولی را تهیه کرده و تعداد دفعات مکیدن انگشت خود را در هر روز هفته در آن ثبت کند والدین باید به خاطر داشته باشند که به هیچ عنوان، کودک خود را به خاطر انجام عادت سرزنش نکنند.

پ_ دستگاه درمانی Appliance  therapy  :

اگر دو درمان قبلی یا ترکیبی ازآن‌ها موفقیت آمیز نبود، به این روش پناه می‌بریم. دستگاه‌های ثابتی وجود دارند که هم نقش باز کردن تنگی قوس فک بالا را دارند و هم دارای فنرهایی هستند که به عنوان یادآور برای کودک عمل می‌کنند که نتواند انگشت را به دهانش ببرد.

قابل ذکر است که اگر این عادت بعد از رویش دندان‌های ثنایای دایمی ادامه یابد ممکن است لازم باشد برای برطرف کردن وضعیت به وجود آمده درمان ارتودنسی انجام شود.

عادت مکیدن پستانک

این عادت، تغییراتی مشابه انگشت مکیدن در کودک ایجاد می‌کند، پستانک مکیدن باعث می‌شود که مرحله انتقال طبیعی از بلع نوزادی به بلع بلوغ به تعویق بیافتد. بلع نوزادی شامل قرار دادن زبان بین لثه‌های بالا و پایین می‌باشد (در کودکان دارای دندان، زبان بین دندان‌های قدامی بالا و پایین قرار می‌گیرد) در صورتی که در بلع بزرگسالان نوک زبان پشت دندان‌های قدامی فک بالا در ناحیه کام قرار می‌گیرد چنانچه کودکی تا سن سه چهار سالگی عادت مکیدن پستانک را داشته باشد، باید به دندان پزشک اطفال مراجعه کرد.

دندان پزشک بیمار مبتلا به بلع غیرطبیعی را با قرار دادن انگشت نشانه روی نوک زبان و سپس روی کام آگاه می‌کند یعنی به بیمار گفته می‌شود که اکثر مردم با قرار داردن این قسمت زبان روی این ناحیه از کام، عمل بلع را انجام می‌دهند. به بیمار می‌گوییم اکنون نوک زبانت را روی قسمت جلوی کام قرار داده و لب‌های خود را ببند و در حالی که زبان در همان وضعیت است عمل بلع را انجام دهد. این تمرین اصلاح بلع باید چهل بار در هر روز انجام شود و عمل کودک روی کارت ثبت شود. تمرین باید با مقادیر کمی آب یا لقمه‌های غذایی خشک نظیر صبحانه انجام گیرد.

در ملاقات دوم بیمار باید قادر به بلع صحیح باشد. هم اکنون قطعات آب نبات بدون قند را می‌توان برای تقویت بلع ناخودآگاه به کار برد. به بیمار یاد می‌دهیم که این قطعه از آب نبات را روی زبانش قرار داده و آنها را روی کام در وضعیت صحیح نگه دارد تا به طور کامل حل شود. از بیمارمی پرسیم که چه مدت می‌تواند آب نبات را در محل مذکور نگه دارد. از ساعتی که ثانیه شمار دارد استفاده می‌کنیم و زمان مذکور را به دقیقه و ثانیه یادداشت می‌کنیم و پس از حل شدن قطعه اول آب نبات، قطعه دوم را به فوریت در محل صحیح قرار می‌دهیم و مجددا ً زمان سنجی می‌کنیم. در مرحله اول کودک قادر به نگه داری قطعه آب نبات در محل مورد نظر تنها به مدت چند ثانیه است ولی به تدریج زمان فوق طولانی تر خواهد شد. در این مرحله یک جلسه تمرین در روز که شامل حل کردن یک قرص آب نبات به وسیله زبان می‌باشد معمولا ً رضایت بخش خواهد بود.

تنفس دهانی

این نوع تنفس تعادل نیروها و فشارهای وارد به فکین و دندان‌ها را به هم میزند و رشد فک و موقعیت دندان‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

هم چنین باعث می‌شود ارتفاع صورت افزایش پیدا یابد و دندان‌ها و اسکلت فک بالا جلو زده تر از فک پایین باشند، فک بالا حالت گنبدی پیدا خواهد کرد و در نتیجه به هم ریختگی منظم دندان‌ها در فک بالا اتفاق می‌افتد. اگر کودک از نظر فیزیولوژیک مشکلی در تنفس از طریق بینی نداشته باشد(مانند گرفتگی مادر زادی بینی، پولیپ و...) و فقط به صورت عادی تنفس دهانی داشته باشد، می‌توان از یک دستگاه داخل دهانی به نام   oral screenاستفاده کرد. نقش این دستگاه بازدارندگی تنفس دهانی می‌باشد که باعث عادی شدن جریان هوا از راه بینی می‌شود ولی اگر مشکل فیزیولوژیکی در بینی وجود داشته باشد، ابتدا باید برطرف شود.

منبع:مجله سيمرغ